"Η Λίμνη είναι των πουλιών και ΟΧΙ των πετρελαιοειδών" - Συγκέντρωση, Διαμαρτυρία, Διαδήλωση στη Λ.Κουμουνδούρου την Κυριακή 30/1/2011

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: MARIAM - ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗ - ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.


[Τα πανό έχουν στηθεί, σε λίγο θα έρθουν οι πρώτοι διαδηλωτές]


[Οι πρώτοι διαδηλωτές]


[Οι διαδηλωτές καταφθάνουν]


[Οι διαδηλωτές επί της Λ.Αθηνών πηγαίνοντας προς τα ΕΛΠΕ]


[Στην πεζογέφυρα των ΕΛΠΕ]


[Στην Πεζογέφυρα των ΕΛΠΕ - 2]


[Οι διαδηλωτές έξω από τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου]


[Έγκριση του ψηφίσματος]


[Στην είσοδο των ΕΛΠΕ]


[Παράδοση του Ψηφίσματος των συγκεντρωμένων]


[Μετά την διαμαρτυρία περιήγηση στο "θαυμαστό κόσμο" της Λίμνης Κουμουνδούρου]

- ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΙΓΑΛΕΩ – ΠΟΙΚΙΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ
- ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ «ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ»
- ΦΟΡΕΑΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΚΑΡΙΟΥ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για τη συγκέντρωση και διαδήλωση στη Λίμνη Κουμουνδούρου – Θριάσιο/ Κυριακή 30 Ιανουαρίου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Υγροτόπων, 2 Φεβρουαρίου, διοργανώθηκε την Κυριακή 30 Ιανουαρίου για τρίτη συνεχή χρονιά συγκέντρωση - διαμαρτυρία - γνωριμία με τη Λίμνη Κουμουνδούρου.

Στο κάλεσμα των φορέων που διοργάνωσαν τη διαμαρτυρία για τη ρύπανση της ευρύτερης περιοχής και ιδιαίτερα των υγροτόπων της, Λίμνη Κουμουνδούρου – Βουρκάρι Μεγάρων – Ρέματα ανταποκρίθηκαν ευαισθητοποιημένοι και ενεργοί πολίτες απ’ όλη την Αττική.

Στη συγκέντρωση μίλησαν εκπρόσωποι των φορέων οι οποίοι υπογράμμισαν:
1. Την ευθύνη όλων όσων ρυπαίνουν τη Λίμνη Κουμουνδούρου και ιδιαίτερα των ΕΛΠΕ Ασπροπύργου, ΧΥΤΑ (στραγγίσματα χωματερής) και άλλων γειτνιαζόντων εγκαταστάσεων.
2. Ότι η πρόσθετη περιβαλλοντική επιβάρυνση που θα δεχτεί η περιοχή της Δυτικής Αττικής με την λειτουργία νέων εργοστασίων παραγωγής ενέργειας στη Χαλυβουργική και στην περιοχή των Μεγάρων υπερβαίνει τα όρια ανοχής του συστήματος.
3. Την απαίτησή τους για αποφόρτιση των ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων, Φυλής – Την αντίθεσή τους στη μεταφορά της λυματολάσπης από την Ψυτάλλεια.
4. Ότι παρά τους ρύπους και τις πιέσεις που δέχονται οι υγρότοποι, η φύση αντιστέκεται. Έχουν καταγραφεί στη Λίμνη Κουμουνδούρου, Βουρκάρι Μεγάρων, Ρέματα – Οικότοποι (Αγ. Γεωργίου, Αγ. Ιωάννη, Σαρανταπόταμου, Σούρες) σημαντικοί πληθυσμοί σπάνιων και προστατευόμενων ειδών ορνιθοπανίδας.
5. Την αναγκαιότητα να εγκατασταθεί στο Θριάσιο μόνιμο κλιμάκιο των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, λόγω της επιβαρυμένης περιβαλλοντικά περιοχής.
6. Την αξίωσή τους να οριοθετηθούν οι υγρότοποι της Δυτικής Αττικής και να τεθούν υπό καθεστώς αυστηρής περιβαλλοντικής προστασίας.

Στη συνέχεια οι διαδηλωτές με πορεία επί της Λ.Αθηνών - Κορίνθου κατευθύνθηκαν προς τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου. Κατά τη διάρκεια της πορείας ακούστηκαν τα συνθήματα:
- "Η Λίμνη είναι των πουλιών και ΟΧΙ των πετρελαιοειδών"
- "Η Λίμνη είναι υγρότοπος και ΟΧΙ σκουπιδότοπος"
- "ΕΛΠΕ, ΧΑΛΥΨ, ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ - ΡΥΠΑΙΝΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ"
- "ΡΥΠΑΝΣΗ ΣΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ – ΝΕΦΟΣ ΣΤΟ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ"

Οι διαδηλωτές αφού έφθασαν στην πύλη των ΕΛΠΕ Ασπροπύργου επέδωσαν ψήφισμα διαμαρτυρίας με τα αιτήματά τους και τόνισαν την εταιρική ευθύνη των ΕΛΠΕ Ασπροπύργου όχι μόνο για τη μείωση των εκπομπών ρύπων αλλά και για να αναλάβουν το μέρος του κόστους που τους αναλογεί για την απορρύπανση της Λίμνης Κουμουνδούρου, σε συνεργασία με την Ορνιθολογική Εταιρία, το ΕΛΚΕΘΕ και τους φορείς που φροντίζουν και υπερασπίζονται τη Λίμνη, καταγράφουν τους πληθυσμούς της ορνιθοπανίδας και παίρνουν πρωτοβουλίες ώστε να χαρακτηριστεί το οικοσύστημα «περιοχή προστασίας της φύσης».

Στη συνέχεια, με ιδιαίτερη προσοχή οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες πεζοπόρησαν περιφερειακά της Λίμνης Κουμουνδούρου περιηγήθηκαν και γνώρισαν το οικοσύστημα και τους «κατοίκους» του, τα πουλιά.
xpolis@gmail.com diakinxaid@gmail.com

limnik.blogspot.com, xpolis.blogspot.com, xaidari.blogspot.com, vourkari.blogspot.com, poikilo2006.blogspot.com, votanikoskipos.blogspot.com

Αναρτήθηκε από OIKO.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου

Κυριακή 30 Ιανουαρίου, 11:00, διαδηλώνουμε στη Λίμνη Κουμουνδούρου (Λίμνες των Ρειτών)

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΙΓΑΛΕΩ – ΠΟΙΚΙΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ «ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ»
ΦΟΡΕΑΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΚΑΡΙΟΥ

Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων - 2 Φεβρουαρίου
 H Δυτική Αττική έχει τους δικούς της υγροτόπους που αντιστέκονται ακόμα στη ρύπανση.
 Τα οικοσυστήματα της Λίμνης Κουμουνδούρου, του Βουρκαρίου Μεγάρων και των ρεμάτων-οικοτόπων της περιοχής, είναι ΖΩΝΤΑΝΑ.

Κυριακή 30 Ιανουαρίου, στις 11:00 διαδηλώνουμε στη Λίμνη Κουμουνδούρου και διεκδικούμε:
 Μέτρα απορρύπανσης της Δυτικής Αθήνας – Αττικής ΤΩΡΑ.
 Όχι άλλα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας (Χαλυβουργική, Μέγαρα), επεκτάσεις διυλιστηρίων.
 Αποφόρτιση των ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων, Φυλής - Όχι στη λυματολάσπη από την Ψυτάλλεια.



Για τρίτη συνεχή χρονιά εμείς οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας – Αττικής διαδηλώνουμε και απαιτούμε να παρθούν μέτρα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και ιδιαίτερα των «σημαντικών υγροτόπων» της περιοχής. Η Λίμνη Κουμουνδούρου, το Βουρκάρι Μεγάρων και τα ρέματα-οικότοποι (Αγ. Γεωργίου, Αγ. Ιωάννη, Σαρανταπόταμου, Σούρες) που καταλήγουν στον κόλπο της Ελευσίνας, συγκεντρώνουν πλούσιους πληθυσμούς και σε ορισμένες περιπτώσεις σπάνια και απειλούμενα είδη ορνιθοπανίδας που συνεχίζουν να εμφανίζονται στην περιοχή παρά τις πιέσεις που δέχονται από την κάθε είδους ρύπανση (ατμοσφαιρική, υπόγεια, κλπ), την επέκταση των εγκαταστάσεων και την αδιαφορία της πολιτείας.
Έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα τα παρακάτω είδη ορνιθοπανίδας (αλλά και σημαντικά είδη χλωρίδας):
Στη Λίμνη Κουμουνδούρου: 80 και πλέον είδη, ερωδιοί, κύκνοι, πάπιες - ανάμεσα τους και οι απειλούμενες με εξαφάνιση βαλτόπαπιες, αλκυόνες, βουτηχτάρια, νερόκοτες, φαλαρίδες, κορμοράνοι, καλαμοκανάδες, γλάροι, αρπακτικά.
Στο Βουρκάρι Μεγάρων: έχουν καταμετρηθεί 127 είδη κυρίως μεταναστευτικών πουλιών (ερωδιοί, κύκνοι, φλαμίγκο, πάπιες ...). Τρία από αυτά είναι χαρακτηρισμένα ως απειλούμενα σε διεθνές επίπεδο ενώ έντεκα σε εθνικό. Ο υγρότοπος φιλοξενεί έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς μελανοκέφαλου γλάρου.
Στα ρέματα - οικότοπους: γλάροι, ερωδιοί, κορμοράνοι, αλκυόνες.
Ζητάμε:
1. Μέτρα προστασίας των υγροτόπων από τη ρύπανση και την υποβάθμιση.
2. Να καταγραφούν ως υγρότοποι τα οικοσυστήματα της Δυτικής Αθήνας - Αττικής στο νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο.
3. Να εφαρμοστούν οι νόμοι για την προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΤΟΠΟΥΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ

Κυριακή 30 Ιανουαρίου, στις 11:00 διαδηλώνουμε στη Λίμνη Κουμουνδούρου

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ «ΦΑΜΕ ΤΗΝ ΡΥΠΑΝΣΗ»

limnik.blogspot.com, xpolis.blogspot.com, xaidari.blogspot.com, vourkari.blogspot.com, poikilo2006.blogspot.com, votanikoskipos.blogspot.com

Πηγή: OIKO.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου

SOS: Διαχείριση απορριμάτων

Και ξεπερασμένος και πανάκριβος, ο σχεδιασμός διαχείρισης απορριμάτων στην Αττική που προωθείται επισήμως......




Τα μαντάτα είναι πολύ άσχημα για την περιοχή του Θριάσιου, της δυτικής Αθήνας γενικοτερα, και του Δήμου μας ειδικότερα. Δε φτάνει που εισπνέουμε σχεδόν καθημερινά τη μπόχα που έρχεται από τήν υπερκορεσμένη χωματερή που βρίσκεται στη γειτονιά μας, φαίνεται ότι οι αρμόδιοι (κυβέρνηση και Ενιαίος σύνδεσμος Δήμων της Αττικής) προωθούν καταστροφικές "λύσεις" για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων:

- Σχεδιάζεται η δημιουργία 2 εργοστασίων στην Φυλή 1.100.000 τόνων.
- Προωθείται η μεταφορά της λυματολάσπης από την Ψυττάλεια στην υπάρχουσα χωματερή.
- Γενικά, καταργείται η ανακύκλωση και προωθείται η καύση των απορριμάτων με δυσβάστακτο οικονομικό κόστος και πολλαπλούς κινδύνους για την υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

Το πρόβλημα είναι βαθύτατα πολιτικό και φυσικά δεν αφορά ΜΟΝΟ το δικό μας Δήμο. Όσο είναι ακόμα καιρός, απαιτείται συντονισμός δράσης φορέων, δημοτικών αρχών και κατοίκων ώστε να δοθεί λύση φιλική προς το περιβάλλον. Μια λύση η οποία δε θα αποσκοπεί σε κέρδη των μεγαλοεργολάβων θέτοντας το δημόσιο συμφέρον και την υγεία σε δεύτερη μοίρα. Και εδώ όλοι θα κριθούν από τη στάση τους....

Τα σχετικά ερωτήματα είναι πολλά και επείγοντα:

- Τι λένε οι περιβαλλοντικές οργανώσεις;
- Τι λένε οι Δήμοι της δυτικής Αθήνας;
- Ποιά είναι η θέση της νέας δημοτικής αρχής της Πετρούπολης;
- Πώς θα αντιδράσουμε σε μια νέα υποβάθμιση της δοκιμαζόμενης ποιότητας της ζωής μας;


Ανοίγουμε το διάλογο σχετικά με το καυτό αυτό πρόβλημα, αναδημοσιεύοντας ένα κείμενο του Γιαννη Eλαφρου από την Καθημερινή της Κυριακής (16-1-20110):

Ενώ οι έντονες αντιδράσεις στην Κερατέα για την κατασκευή χώρου ταφής απορριμμάτων (ή υπολειμμάτων, σύμφωνα με την κυβέρνηση) συνεχίζονται και το αδιέξοδο για τη διαχείριση των σκουπιδιών στην Αττική καλά κρατεί, σοβαρές αντιρρήσεις ορθώνονται από επιστήμονες, οικολογικούς φορείς και τοπικές κινήσεις για τον περιβόητο Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων Αττικής (ΠΕΣΔΑ). Ο σχεδιασμός, έργο προηγούμενων ετών, κρίνεται ξεπερασμένος, αντιπεριβαλλοντικός και πανάκριβος. Δεν αμφισβητείται μόνον η χωροθέτηση των τριών Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), σε Φυλή, Κερατέα, Γραμματικό, αλλά και η τεχνολογία που επιλέγεται και πολύ περισσότερο η φιλοσοφία του.
«Η οδηγία - πλαίσιο για τη διαχείριση των απορριμμάτων 2008/98 έχει μια ιεράρχηση ενεργειών:

- Πρώτο βήμα πρέπει να είναι η πρόληψη, δηλαδή η προσπάθεια μείωσης των απορριμμάτων.

- Δεύτερο, η επαναχρησιμοποίηση.

-Τρίτο η ανακύκλωση, με υψηλούς στόχους μέχρι το 2020 (50% σε πλαστικό, γυαλί, χαρτί κ. λπ.).

- Τέταρτο, άλλου είδους ανάκτηση, κομποστοποίηση ή ενεργειακή αξιοποίηση με υψηλό βαθμό απόδοσης.

- Υστερα απ' όλα αυτά έρχεται η τελική διάθεση», τονίζει στην «Κ» ο κ. Αλέξανδρος Οικονομόπουλος, καθηγητής στο τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης. «Στην Ελλάδα και στην Αττική, όμως, υποτιμώνται τα τέσσερα πρώτα βήματα».
«Συζητάμε μόνο για το πού θα θάψουμε και όχι για το τι θα θάψουμε. Πολύ περισσότερο όταν μπορούμε να μειώσουμε τα σκουπίδια που πηγαίνουν για ταφή μέχρι και 85%», υποστηρίζει ο κ. Νίκος Χαραλαμπίδης, διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace. Αίσθηση προκλήθηκε όταν τέσσερις περιβαλλοντικές οργανώσεις (Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, Μεσόγειος SOS και WWF) ζήτησαν άμεση αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ, χρησιμοποιώντας εκφράσεις που δεν συνηθίζουν, όπως «έγκλημα» και «οικονομικό σκάνδαλο». Στο στόχαστρο βρέθηκε η επιλεγείσα πέρυσι τεχνολογία της βιοξήρανσης των απορριμμάτων, η οποία απαιτεί μεγάλες και πανάκριβες εργοστασιακές εγκαταστάσεις για να υλοποιηθεί και θεωρείται όχι μόνο ασύμφορη οικονομικά, αλλά και σιωπηλός προπομπός της επικίνδυνης καύσης («θερμική επεξεργασία» επισήμως... για να μην προκαλεί).
Στις μονάδες βιοξήρανσης γίνεται μηχανική επεξεργασία του συνόλου των απορριμμάτων, όπου ξεχωρίζονται μέταλλα και γυαλί, και τα υπόλοιπα (κυρίως χαρτί, πλαστικό και οργανικά), αφού αφαιρεθεί η υγρασία, μετατρέπονται σε ένα ομογενοποιημένο καύσιμο υλικό, το SRF. «Πρέπει να πάψουμε να παίζουμε την κολοκυθιά. Τι θα κάνουμε τις τεράστιες ποσότητες παραγόμενου SRF; Εάν τα θάψουμε έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό, πληρώνοντας πανάκριβα. Με μια βροχή, το υλικό θα αποκτήσει ξανά την υγρασία που είχε. Καύση σε τσιμεντοβιομηχανίες μπορεί να γίνει μόνο για μια πολύ μικρή ποσότητα του παραγόμενου SRF, το οποίο προβλέπεται από το ΠΕΣΔΑ σε όλη την... Ελλάδα, μοναδικό παράδειγμα παγκοσμίως». Κανείς δεν απαντά. Τελικά δεν οδηγούμαστε στο μονόδρομο της «θερμικής επεξεργασίας», δηλαδή της καύσης του SRF σε ειδικές μονάδες; «Με αυτή την τεχνολογία όμως δεν είναι δυνατόν να έχουμε τον βαθμό απόδοσης που ορίζει η οδηγία - πλαίσιο», σημειώνει ο κ. Οικονομόπουλος.
«Η καύση δημιουργεί και μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα. Δεν είναι μόνο οι εκπομπές διοξίνης. Θα χρειαστούν και χώροι ταφής της τοξικής στάχτης που θα παραχθεί!», τονίζει ο κ. Χαραλαμπίδης.
«Η μέθοδος που επιλέγεται είναι πανάκριβη», σημειώνει ο κ. Οικονομόπουλος. «Το κόστος από τη στιγμή που τα απορριμματοφόρα ολοκληρώσουν τη συλλογή και φτάσουν στον χώρο επεξεργασίας είναι: για ανάκτηση ανακυκλώσιμων, κομποστοποίηση και υγειονομική ταφή υπολειμμάτων 70 ευρώ ο τόνος, για απευθείας καύση (χωρίς άλλη επεξεργασία) 120-130 ευρώ, ενώ για την επιλεγμένη βιοξήρανση με καύση παραγόμενου SRF, 180 ευρώ ο τόνος». «Είναι η πιο ακριβή από όλες τις μεθόδους», τονίζουν οι τέσσερις οικολογικές οργανώσεις, προειδοποιώντας για έκρηξη στα δημοτικά τέλη.

ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ: Κινητά-ασύρματα χτυπάνε τα παιδιά και τους έφηβους

ΟΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ, ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ


http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=241751

Διεθνής έρευνα καταδεικνύει ότι οι χρήστες κινητού τηλεφώνου παρουσιάζουν 10% - 30% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών σε σχέση με τους μη χρήστες

Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ-ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ rpsoul@enet.gr

Στο «κόκκινο» μπαίνουν για την ανθρώπινη υγεία κινητή τηλεφωνία, ασύρματα διαδίκτυα, ηλεκτρικές γραμμές υψηλής τάσης, ραδιοτηλεοπτικές κεραίες!

Οι διαμαρτυρίες για κεραίες κινητής τηλεφωνίας εγκατεστημένες σε ταράτσες πολυκατοικιών είναι συχνό φαινόμενο. Η νέα επιστημονική έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (ICEMS) καταρρίπτει το σαθρό επιστημονικό υπόβαθρο των ορίων που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), δικαιώνοντας ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ζητούσε από το 2009 επανακαθορισμό των ορίων έκθεσης στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, καθώς υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις και από άλλες εκθέσεις (REFLEX 2004 και Bio-Initiative Report 2007), ότι δεν θωρακίζεται η ανθρώπινη υγεία από τις ακτινοβολίες!

Συγκεκριμένα, η έκθεση αποκαλύπτει ότι οι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες δεν έχουν μόνο θερμικές βιολογικές επιπτώσεις στον άνθρωπο (βλάβες από το κάψιμο που νιώθουμε στο αφτί), αλλά αποδεικνύει ότι οι αληθινά επικίνδυνες επιπτώσεις των ακτινοβολιών είναι οι μη θερμικές, δηλαδή η καταστροφή του DNA, και οι καρκινογενέσεις.
*Με δεδομένο ότι πάνω από 4 δισεκατομμύρια κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται παγκοσμίως, από τα οποία τα 2 δισ. χρησιμοποιούνται από παιδιά και εφήβους, η αμερικανική ερευνητική ομάδα του D. L. Davis εξηγεί γιατί τα όρια που ισχύουν σήμερα στις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες είναι αναξιόπιστα και κοινωνικώς ρατσιστικά. «Το όριο για τον εγκέφαλο 2 W/kg (SAR: Ρυθμός Ειδικής Απορρόφησης) ορίστηκε μόνο για εξάλεπτη έκθεση και μόνο για τις θερμικές επιπτώσεις, παρ' ότι στην πράξη η χρήση είναι πολύ πιο μακροχρόνια και έχει πλέον αποδειχθεί η ύπαρξη των μη θερμικών επιπτώσεων. Το όριο ορίστηκε μόνο για τον εγκέφαλο των ανδρών, χωρίς να ληφθεί υπόψη το μικρότερο μέγεθος του εγκεφάλου των γυναικών και των παιδιών, ούτε το ότι η φυσιολογία του παιδικού εγκεφάλου είναι πιο ευάλωτη λόγω του ότι η ηλεκτρική αγωγιμότητά του (άρα και η διαπερατότητά του στις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες) είναι 50%-100% μεγαλύτερη αυτής ενός ενήλικα». Παρ' όλα τα προαναφερθέντα το Ινστιτούτο Ηλεκτρικών-Ηλεκτρονικών Μηχανικών (ΙΕΕΕ), η Διεθνής Επιτροπή για την Προστασία από τις Μη Ιονίζουσες Ακτινοβολίες (ICNIRP) και ο ΠΟΥ επιμένουν να μην τα αναθεωρούν!

*Ο ρώσος ερευνητής Μ. Zhadin στην έκθεση αναφέρει ότι εξαιρετικά ασθενή Εναλλασσόμενα Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία Υπερχαμηλής Συχνότητας (ΕΗΜΠΧΣ) αλλάζουν τις φυσικές ιδιότητες ορισμένων αμινοξέων που είναι συστατικά πρωτεϊνών απαραίτητων για τη λειτουργία των κυττάρων. Μάλιστα πεδία έντασης ακόμη και 2.500 φορές κάτω από το υφιστάμενο όριο (τέτοια παράγονται από ηλεκτρικούς σιδηρόδρομους, πυλώνες ΔΕΗ) προκαλούν σπασίματα και μεταλλαγές στο DNA όσων επαγγελματικών ομάδων εκτίθενται σε αυτά (σιδηροδρομικοί) καθώς και αλλοιώσεις σε κύτταρα εγκεφάλου και καρδιάς, όπως και αναπτυξιακή καθυστέρηση σε πειραματόζωα, π.χ. στους γυρίνους (αδιαμόρφωτοι βάτραχοι).

*Η μελέτη του καθηγητή Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών Χ. Γεωργίου αναπτύσσει το ότι ο βασικός μηχανισμός δράσης των ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών είναι η αύξηση του «οξειδωτικού στρες» στους οργανισμούς. Αυτή προκαλείται από την παράταση της ζωής των δημιουργούμενων τοξικών ελεύθερων ριζών από τις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, ακόμη και σε ένταση χιλιάδων φορών κάτω από τα υφιστάμενα όρια. Η αύξηση του οξειδωτικού στρες έχει ως τελική συνέπεια τον κατακερματισμό του DNA, τις καρκινογενέσεις και άλλες σχετιζόμενες ασθένειες.

*Ο αμερικανός ερευνητής Α. R. Liboff επισημαίνει ότι παρ' ότι είναι γνωστό πως τα πολύ χαμηλής έντασης ΕΗΜΠΧΣ επηρεάζουν τα μαγνητικά αισθητήρια πτηνών και μελισσών, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες επενεργούν στο μεταβολισμό των οργανισμών, αυτό δεν λήφθηκε υπόψη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και την ICNIRP στον καθορισμό των ορίων. Ούτε το ότι τα ΕΗΜΠΧΣ έχουν ταξινομηθεί ως «πιθανά καρκινογόνα» για τον άνθρωπο από τη Διεθνή Επιτροπή Ερευνας πάνω στον Καρκίνο (IARC), κάτι που έχει επιβεβαιωθεί σε ποντικό από τον ερευνητή Μ. Soffritti.

*Οι αμερικανοί ερευνητές L. Giuliani, S. Tigre και F. Barnes συμπεραίνουν πως τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία μεταβάλλουν την αυτοοργάνωση των μορίων του νερού (αποτελεί το 99% των μορίων του σώματός μας) και αλλάζουν τη ροή σε αυτό των συστατικών του σώματός μας (π.χ. ιόντων), και κατά συνέπεια του μεταβολισμού.

*Ο σουηδός ερευνητής L.G. Salford αναφέρει ότι η έκθεση σε ακτινοβολία κινητής τηλεφωνίας (GSM 900 MHz) αυξάνει τη διαπερατότητα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, δηλαδή μειώνει την προστασία του εγκεφάλου μας από τις τοξικές ουσίες που κυκλοφορούν στο σώμα. Αυτό το φαινόμενο παρατηρήθηκε ιδιαίτερα σε έκθεση ποντικιών έως και 10.000 φορές κάτω του υφιστάμενου ορίου, και μάλιστα μόλις 2 ώρες μετά την έκθεση.

Επιδημιολογικές μελέτες σε χώρες με έντονη χρήση κινητών έχουν δείξει σημαντική αύξηση διαφόρων τύπων εγκεφαλικών όγκων (γλοίωμα, ακουστικό νεύρωμα, αστροκύττωμα) μετά από δεκαετή χρήση.

*Η επίδραση του ασύρματου τηλεφώνου (2.4 GHz) μετά από τρίλεπτη έκθεση και ένταση 200 φορές κάτω από το όριο των ΗΠΑ-Καναδά και περίπου 110 φορές κάτω από το όριο της Ευρώπης προκάλεσε σε άτομα ηλικίας 37-79 από ήπια έως μερική καθώς και υψηλή ευαισθησία σε ποσοστά 16% και 24% αντιστοίχως. Ως συμπτώματα αναφέρθηκαν προβλήματα μνήμης, πονοκέφαλοι, προβλήματα όρασης και ύπνου, αδιαθεσίες, ζαλάδες, βόμβος στο αφτί, χρόνια φαγούρα και αίσθημα παλμών της καρδιάς.

*Οι σουηδοί ερευνητές L. Hardell και Μ. Carlberg επισημαίνουν πόσο σοβαρό για τη μελλοντική υγεία των παιδιών είναι, όταν η χρήση του κινητού αρχίζει πριν τα 20 χρόνια τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, χρήση πάνω από 1 χρόνο προκάλεσε 500% αύξηση των εγκεφαλικών καρκίνων, με 300% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ακουστικού νευρώματος στην ίδια πλευρά του κεφαλιού σε χρήστες πάνω από 10 χρόνια. Επίσης, χρήστες αναλογικών κινητών τηλεφώνων πάνω από μια πενταετία παρουσίασαν έως και 510% αύξηση κινδύνου εμφάνισης ακουστικού νευρώματος, ενώ χρήστες πάνω από 10 χρόνια παρουσίασαν επίσης αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αστροκυττώματος. Αλλη μελέτη τους έδειξε ότι η πλευρά του κεφαλιού όπου γίνεται για περισσότερα από 10 χρόνια χρήση του κινητού τηλεφώνου προκαλεί 240% αύξηση του κινδύνου ακουστικού νευρώματος, όπως και 40% αύξηση της εμφάνισης γλοιώματος.

*Η ίδια ομάδα σύγκρινε τις επιπτώσεις στην πλευρά όπου τοποθετείται κινητό ή ασύρματο τηλέφωνο και διαπίστωσε ότι έκθεση πάνω από 10 χρόνια αύξησε την πιθανότητα εμφάνισης αστροκυττώματος σε χρήστες κινητού κατά 330% και σε χρήστες ασύρματου τηλεφώνου κατά 500%. Τα αντίστοιχα ποσοστά για ακουστικό νεύρωμα ήταν 300% και 230%, με το μεγαλύτερο ποσοστό σε όσους ξεκίνησαν τη χρήση κινητού πριν από τα 20 χρόνια τους. Για όσους ξεκίνησαν τη χρήση μετά τα 19 τους, η ετήσια αύξηση του κινδύνου εμφάνισης αστροκυττώματος ήταν 2,16%.

*Πρόσφατη ανάλυση αμερικανικο-κορεατικής ερευνητικής ομάδας σε 465 δημοσιευθείσες μελέτες επιβεβαίωσε την αξιοπιστία των επιδημιολογικών μελετών της ερευνητικής ομάδας Hardell. Συγκεκριμένα, οι μελέτες (στις οποίες συμμετείχαν 37.916 άτομα) έδειξαν ότι όσοι ήσαν χρήστες κινητού τηλεφώνου για περισσότερα από 10 χρόνια παρουσίασαν 10%-30% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης όλων των ειδών όγκων συγκριτικά με τους μη χρήστες κινητών.

Συγκριτικά με τις αξιόπιστες μελέτες της ομάδας Hardell, επισημαίνεται: Οι μελέτες τις οποίες χρηματοδοτούν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας (π.χ. η μελέτη INTERFONE) παράγουν αναξιόπιστα αποτελέσματα, διότι μελετούν μικρό αριθμό χρηστών για λιγότερο από δεκαετία. Δεν λαμβάνουν υπ' όψιν, ότι παίρνει 10 έως 40 χρόνια για να εκδηλωθεί ο καρκινικός όγκος, υποβάλλοντας υποκειμενικές ερωτήσεις στους συμμετέχοντες, και δεν εφαρμόζουν αξιόπιστα πρωτόκολλα έρευνας.

Εντούτοις, ακόμη και η μελέτη INTERFONE διαπίστωσε ότι εντατικοί χρήστες κινητού τηλεφώνου με μέση καθημερινή χρήση πάνω από 4,5 ώρες παρουσίασαν αύξηση του κινδύνου εμφάνισης γλοιώματος (ενδοκρανιακός όγκος) και μηνιγγιώματος κατά 40% και 15% αντιστοίχως.

Τέλος, η έκθεση της ICEMS επιβεβαιώνει ένα εντυπωσιακό περσινό ερευνητικό πείραμα σε πραγματικές συνθήκες πόλης (Valladolid, στην Ισπανία), του ισπανού ερευνητή Α. Balmori (δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Electromagnetic Biology and Medicine» (τεύχος 29, σελίδες 31-35). Αβγά βατράχου και νεογνά βατραχάκια χωρίς πόδια (γυρίνοι) τοποθετήθηκαν επί 2 μήνες (κατά το διάστημα που τα αβγά μετατρέπονται σε γυρίνους) στην ταράτσα ενός οκταώροφου κτιρίου ευρισκόμενου σε απόσταση 140 μέτρων από 4 αντιδιαμετρικά τοποθετημένες κεραίες εταιρειών κινητής τηλεφωνίας. Η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου στο οποίο εκτέθηκαν τα πειραματόζωα ήταν 1,8 έως 3,5 V/m, δηλαδή 32 φορές και 24 φορές κάτω από τα όρια ΠΟΥ και Ελλάδας αντιστοίχως (41-58 και 33-47 V/m). Μετά την έκθεση οι βάτραχοι ανέπτυξαν προβλήματα κίνησης και πέθανε το 90% (συγκριτικά με το φυσιολογικό 4,2% θνησιμότητας).

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Εξήντα οκτώ ερευνητές, μέλη και συνεργάτες της Διεθνούς Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (ICEMS) απ' όλο τον κόσμο, διεξήγαγαν και συνέγραψαν 24 μελέτες σε μια κοινή επιστημονική έκθεση με τίτλο «Μη θερμικές επιδράσεις και μηχανισμοί επίδρασης μεταξύ των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων και της ζώσας ύλης». Η έκθεση δημοσιεύτηκε από την επιστημονική οργάνωση ICEMS και το ιταλικό επιστημονικό Ινστιτούτο Ramazzini στα τέλη του 2010 (βλέπε ιστότοπο http://www.icems.eu/papers.htm?f=/c/a/2009/12/15/MNHJ1Β49ΚΗ.DTL)

Η Εκκλησία της Ελλάδος διεκδικεί 500+++ στρέμματα στο όρος Αιγάλεω;

Στο νότιο ορεινό όγκο του όρους Αιγάλεω βρίσκεται η παλιά χωματερή Σχιστού, έκτασης 500 στρεμμάτων. Η περιοχή ''αποκαταστάθηκε'' με επεμβάσεις ύψους 3,5 δις δραχμών με σκοπό την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, όπως αναφέρουν οι σχετικές ταμπέλες που υπάρχουν στο χώρο.
Επισκεφτήκαμε λοιπόν την '' Όαση Ζωής και Πρασίνου '' και είδαμε μια τεράστια, περιφραγμένη, έκταση του βουνού γεμάτη δρόμους, παιδικές χαρές, ξύλινα κτήρια, πάρκινγκ με πέργολες, κιόσκια, λίμνες, αντλιοστάσια, περιφράξεις και ένα σωρό άλλες εγκαταστάσεις με κυρίαρχο στοιχείο, όμως, την εγκατάλειψη και την απουσία του κόσμου!!!
Στο ψηλότερο σημείο της πλαγιάς υπάρχει ένας άλλος περιφραγμένος χώρος όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίων Πατέρων.
Η Μονή καταλαμβάνει (κακώς βέβαια) χώρο που οριοθετείται στο χάρτη του ισχύοντα νόμου του 1999 με σαφή όρια.
Τι σημαίνει όμως η ταμπέλα που βρίσκεται στην είσοδο του περιφραγμένου πάρκου των 500 στρεμμάτων και αναγγέλλει την ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;;;

Ποια αρμόδια υπηρεσία έχει ελέγξει τη νομιμότητα των όσων υποδηλώνει η ταμπέλα; Τα 500 στρέμματα είναι ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ και αφορούν την '' Όαση Ζωής και Πρασίνου '' που προέκυψε από τη δαπάνη 2,5 δις δρχ και έγινε σε δημόσια δασική έκταση.
Με δεδομένη την αποσάθρωση των ελεγκτικών μηχανισμών και την αυξανόμενη απαξίωση του φυσικού περιβάλλοντος, ποιος θα υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον;

Για τη σημασία του βουνού και τους τρόπους θωράκισης του από πλήθος ''απειλές'', θα συζητήσουμε την Κυριακή 16/1 στο Δημαρχείο Αιγάλεω.

Περισσότερα στο ιστολόγιο της Διαρκούς Κίνησης Χαϊδαρίου

Εκδηλώσεις για το Όρος Αιγάλεω – Ποικίλο - Λίμνη Κουμουνδούρου

Πιέστε στην εικόνα

Το Συντονιστικό Φορέων για την Προστασία του Όρους Αιγάλεω – Ποικίλου και της Λίμνης Κουμουνδούρου σε συνεργασία με τον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης» διοργανώνουν :

- Την Κυριακή 16 Ιανουαρίου ώρα 10:30 στο Δημαρχείο Αιγάλεω,
συζήτηση με θέμα: «το Οικοσύστημα του Όρους Αιγάλεω – Ποικίλου - Λίμνης Κουμουνδούρου να χαρακτηριστεί περιοχή προστασίας της φύσης».
(Περίληψη της πρότασης... εδώ)
- Την Κυριακή 30 Ιανουαρίου ώρα 11:00, συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας στη Λίμνη Ρειτών ( Λίμνη Κουμουνδούρου).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 10:30π.μ
στο Δημαρχείο Αιγάλεω

- Βασίλης Βασιλειάδης : Συντονιστής της συζήτησης
- Γιάννης Μιχαλόπουλος : Κάποιοι βλέπουν στο βουνό ... οικόπεδα με θέα
- Ειρήνη Βαλλιανάτου : Η βιοποικιλότητα του όρους Αιγάλεω-Ποικίλου
- Κώστας Φωτεινάκης : Η ζωή στο βουνό από το 10.000 π.Χ
ως τις μέρες μας
- Δημήτρης Κούνδουρος : Ο ρόλος του Όρους Αιγάλεω - Ποικίλου στο λεκανοπέδιο μετά τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα, Πεντέλη
- Γιώργος Κόκκινος : Λίμνη Κουμουνδούρου – Θριάσιο
- Τάσος Λύτρας : Το νομικό καθεστώς και η τεκμηρίωση της πρότασης
για τον χαρακτηρισμό του βουνού ως περιοχής προστασίας της Φύσης
- Συζήτηση

Παρεμβάσεις δημάρχων, περιφερειαρχών κ.ά. εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, βουλευτών ή κομμάτων θα γίνουν μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών (και όχι στην αρχή ή ενδιάμεσα).

Διεύθυνση: Δημαρχείο Αιγάλεω Ιερά Οδός 364

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 11:00 πμ.
Συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας στη Λίμνη Ρειτών (Λίμνη Κουμουνδούρου).

Διεύθυνση: Λεωφόρος Αθηνών, περιοχή Σκαραμαγκά, στην είσοδο του Στρατοπέδου Ξηρογιάννη.

Αποανάπτυξη: Μια απάντηση στην κρίση (;)

Είναι η θεωρία της Απο-ανάπτυξης μια βιώσιμη θεωρία διεξόδου από τον καπιταλιστικό τρόπο οικονομικής και κοινωνικής συγκρότησης; Μπορεί να δώσει ρεαλιστική διέξοδο στην κρίση;

Απαντώντας στις ερωτήσεις του tvxs, ο Γιώργος Καλλής, καθηγητής του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, του Ινστιτούτου ICREA και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας για την αποανάπτυξη, αναπτύσσει τη θεωρία και τις εφαρμογές της.

http://www.tvxs.gr/news/

Απέναντι στο σύστημα του καπιταλισμού, των ιδιωτικών τραπεζών και των νεοφιλελεύθερων αγορών υπάρχουν τοπικές κοινωνίες που παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και αυτοοργανώνονται στο πλαίσιο μιας άλλης οικονομίας που δεν στηρίζεται στα χρήματα και το κέρδος. Επαναπροσδιορίζουν τις ανάγκες τους, μειώνουν την κατανάλωση, αυτοδιαχειρίζονται την τροφή και την ενέργεια τους, τοπικοποιούν την παραγωγή. Όλα αυτά την ώρα που στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, μια ερευνητική ομάδα εργάζεται πάνω στην ιδέα της βιώσιμης αποανάπτυξης, «μιας ομαλής οικονομικής απομεγέθυνσης για ένα βιώσιμο μέλλον στο οποίο θα ζούμε καλύτερα καταναλώνοντας λιγότερα».

Η συνέντευξη:

Στην Ελλάδα το τελευταίο διάστημα δεν μιλάμε για τίποτα άλλο παρά για ανάπτυξη, η οποία πολιτικά προβάλλεται ως η λύση στο πρόβλημα. Την ίδια στιγμή, εσείς προτείνετε μια άλλη λύση: Αποανάπτυξη τώρα! Δηλαδή;

Η ιδέα της ανάπτυξης, η μανία με την ανάπτυξη έχει μεγάλη ιστορία ξεκινώντας πριν τουλάχιστον 60 χρόνια κυρίως στις δυτικές χώρες κι έχει γίνει ο κύριος στόχος κι η κύρια επιδίωξη. Δηλαδή, όλο και μεγαλύτερο εισόδημα, όλο και περισσότερο κέρδος. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τελικά αυτό δεν είναι η λύση στην κατάσταση που βιώνουμε τώρα αλλά είναι η αιτία του προβλήματος. Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και οικολογική και κοινωνική. Η κρίση αυτή είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι όλα γίνονται προς χάρην της ανάπτυξης και του χρήματος. Οπότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια παράδοξη, οξύμωρη κατάσταση. Προσπαθούμε να επιλύσουμε ένα πρόβλημα, τονώνοντας τις αιτίες που το προκάλεσαν. Ακούμε συνέχεια ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της υπερκατανάλωσης, του εύκολου χρήματος, της έκπτωσης των ηθικών αξιών μπροστά στο κυνήγι του χρήματος. Αυτό κατά μια έννοια είναι η διάγνωση. Και μετά τι επεξεργαζόμαστε; Πως θα καταφέρουμε ξανά να μπούμε στον ίδιο δρόμο. Ώστε να αρχίσουμε ξανά να καταναλώνουμε και να παίρνουμε δάνεια, ξαναμπαίνοντας στην ίδια κατάσταση. Αυτός ο παραλογισμός αποδεικνύει το παράδοξο της ανάπτυξης προς χάρην της ανάπτυξης. Αυτή είναι μια μεριά του προβλήματος.

Αποανάπτυξη – κλιματική αλλαγή. Σχετίζονται και με ποιον τρόπο; Είναι απαραίτητα τα… οικολογικά χαρακτηριστικά σε ένα κοινωνικό κίνημα για την αποανάπτυξη;

Η άλλη είναι πλευρά είναι ακριβώς η οικολογική. Όπως ξέρουμε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής. Όσο περισσότερο κινούμαστε στον άξονα της ανάπτυξης, τόσο περισσότερο επιδεινώνεται το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, με φυσικές καταστροφές και τώρα αλλά και πολύ μεγαλύτερες αργότερα. Όποτε βρισκόμενοι σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι, το να ξαναμπούμε στο δρόμο της ανάπτυξης, η οποία ούτε οικονομικά είναι βιώσιμη, ούτε κοινωνικά προσφέρει πλέον – το επίπεδο ευημερίας μιας χώρας δεν προοδεύει όσο και να αυξάνεται το ΑΕΠ – θα είναι πραγματικά καταστροφικό.

Ο δρόμος της αποαναπτυξης;

Σε αυτή τη φάση μπαίνει σαν υπόθεση εργασίας η θεωρία της απόανάπτυξης που προτείνει να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο κυνήγι της ανάπτυξης αλλάζοντας την κοινωνία, αλλάζοντας τους θεσμούς και δημιουργώντας μια κοινωνία η οποία θα ευημερεί. Προφανώς είναι πολύ δύσκολο για μια χώρα μόνη της να μπει σε αυτό το δρόμο, όμως υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες είναι εφαρμόσιμες. Μπορεί να μην υπάρχουν πρόσφατα παραδείγματα χωρών που να έχουν επιλέξει το δρόμο της αποανάπτυξης αλλά παράλληλα πρέπει να επισημανθεί ότι η ιδέα της συνεχούς αύξησης της παραγωγής, της ανάπτυξης και της κατανάλωσης είναι πολύ πρόσφατη. Πολλοί πολιτισμοί που ευημερούσαν στο παρελθόν δεν βασίζονταν σε αυτή την ιδέα. Πρόκειται για μια σύγχρονη ιδέα την οποία σήμερα θεωρούμε δεδομένη. Κατά το παρελθόν δεν ήταν δεδομένη και δεν είναι απαραίτητη για την ευημερία.

Στην Καταλονία υπάρχουν τοπικές κοινωνίες που λειτουργούν με μη καπιταλιστικά μοντέλα. Πρόκειται για εφαρμογή της θεωρίας της αποανάπτυξης;

Κατά ένα μέρος ναι. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιου τύπου. Η Καταλονία δεν είναι το μόνο μέρος στο οποίο συμβαίνει αυτό. Και στην Ισλανδία υπάρχουν πολλά παραδείγματα αλλά κι αν πάμε πίσω στην κρίση της Αργεντινής θα βρούμε κι εκεί πολλές ομάδες πολιτών οι οποίοι αυτοοργανώθηκαν προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κρίση, βλέποντας το αδιέξοδο και το ατέρμονο της προσπάθειας για την επιβίωση της οικονομίας της αγοράς. Οργάνωσαν διάφορες κοινωνικές υπηρεσίες, υπηρεσίες διασκέδασης, παραγωγής τέχνης, παραγωγής και κατανάλωσης τροφίμων με αυτόνομο τρόπο έξω από το πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα. Από τη χρήση άλλων μονάδων συναλλαγής πέρα από τα χρήματα – με ανταλλαγή υπηρεσιών και προϊόντων – τράπεζες χρόνου, εναλλακτικά νομίσματα, συνεταιριστικές ομάδες παραγωγής (κοοπερατίβες). Δημιουργείται έτσι ένα διαφορετικό επίπεδο ζωής από αυτό που διαμορφώνει μια καπιταλιστική κοινωνία κατανάλωσης. Στην περίπτωση της Ελλάδας, υπήρξαν πολλά παραδείγματα παράλληλων οικονομιών οι οποίες χάθηκαν μέσα στο σύγχρονο σύστημα της αγοράς. Αυτό ήταν στο παρελθόν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής οικονομίας που την έκανε και πολύ ανθεκτικότερη. Γιατί η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας. Στη σημερινή Ελλάδα όμως όλοι εξαρτόμαστε από το χρήμα κι από τη στιγμή που καταρρέουν τα εισοδήματα τότε πραγματικά η χρεοκοπία γίνεται κοινωνική κρίση. Παλιά η χρεοκοπία ήταν στους τίτλους των εφημερίδων, δεν αποτελούσε κοινωνική κρίση. Η θεωρία της αποανάπτυξης πρεσβεύει ότι πρέπει να επανακτήσουμε εκείνους τους τρόπους οικονομικής και κοινωνικής συναλλαγής, οι οποίοι δεν είναι χρηματικοί και δεν βασίζονται στην οικονομία της αγοράς.

Τώρα έχουμε ένα καπιταλιστικό οικονομικό πλαίσιο. Μια τέτοια θεωρία θα έβρισκε απέναντί της έναν αντίπαλο που λέγεται σύστημα, αν εφαρμοζόταν σε ένα μικρό τοπικό επίπεδο και βέβαια απόψεις που θα την έκριναν ως ουτοπική…

Δεν μπορούμε να μην ελπίζουμε ότι κάτι το οποίο είναι διαφορετικό έχει μέλλον. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα η Ελλάδα είναι μια κατάσταση από την οποία η Λατινική Αμερική πέρασε πριν από σαράντα χρόνια περίπου. Πρέπει να εξετάζουμε τις εναλλακτικές λύσεις και να εργαζόμαστε για να τις εφαρμόσουμε. Ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι η αυτοοργάνωση, ο πειραματισμός και η επανάκτηση μη καπιταλιστικών οικονομικών μοντέλων. Τέτοια παραδείγματα σαν κι αυτό της Καταλονίας είναι κι αυτά που θα δείξουμε και στο ντοκιμαντέρ «Φόρος τιμής στην Καταλονία ΙΙ». Πάντως η αλλαγή στο επίπεδο των αποφάσεων δεν θα είναι αρκετή. Το εγχείρημα θα φτάσει στα όριά του όταν θα συγκρουστεί αναγκαστικά με το κεντρικό σύστημα οπότε η αλλαγή πρέπει να είναι παράλληλη. Δηλαδή, παράλληλα τα άτομα τα οποία εργάζονται στις αυτοοργανωτικές ομάδας πρέπει να έχουν και μια πολιτική στάση. Μέσα από το σύστημα της Δημοκρατίας πρέπει να ελπίζουμε, όσο κι αν αυτό φαίνεται δύσκολο, ότι θα υπάρξουν κι οι ανάλογες αλλαγές που θα είναι ευνοϊκές προς την απόδοση αυτού του μοντέλου. Γιατί αν το υπόλοιπο σύστημα συνεχίσει να κινείται στο ίδιο μοτίβο με τα fast track και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα περιορίσει το εγχείρημα σε έναν μικρό και ακίνδυνο χώρο. Η αλλαγή πρέπει να είναι διπλή. Χρειάζεται και πολιτική αλλαγή και αλλαγή στο πρακτικό καθημερινό επίπεδο.

Εφόσον λοιπόν υπάρξει ένα τέτοιο κίνημα είναι απαραίτητος ένας πολιτικός μανδύας; Κι αν ναι ποιος θα είναι αυτός;

Πρέπει να είναι ένα κίνημα που θα βρει πολιτική έκφραση. Δε φαντάζομαι ένα κόμμα το οποίο θα εκπροσωπεί την αυτοανάπτυξη. Φαντάζομαι ένα κίνημα σαν αυτό των ίσων δικαιωμάτων για τις μειονότητες, δηλαδή ένα κοινωνικό κίνημα. Παραδοσιακά αυτά είναι κινήματα της Αριστεράς και νομίζω ότι η ιδέα της αποανάπτυξης είναι μια αριστερή ιδέα, αν και πάρα πολλοί Αριστεροί είναι μαγκωμένοι στην έννοια της ανάπτυξης, δηλαδή θεωρούν ότι τέτοιου είδους ιδέες, όπως αυτή της αποανάπτυξης είναι κάπως ελιτίστικες. Εντός της Αριστεράς πάντα υπάρχουν αντιδράσεις και πάντα υπάρχει μια κόντρα μεταξύ αυτών που πιστεύουν ότι Αριστερά σημαίνει απλά το να πάρουμε την εξουσία και να εγκαθιδρύσουμε το σοσιαλισμό και να παράγουμε περισσότερη ανάπτυξη αλλά με άλλο τρόπο κι αυτών που πιστεύουν ότι Αριστερά σημαίνει κι ένας άλλος τρόπος ζωής. Νομίζω ότι σε αυτόν τον δεύτερο πόλο της Αριστεράς ταιριάζει η αποανάπτυξη. Και πιστεύω ότι η ιδέα της αποανάπτυξης, όσο κι αν φαντάζει οξύμωρη, γιατί είναι αντίθετη σε πολλές βασικές αξίες που πρεσβεύει μεγάλο μέρος του πληθυσμού που ζει μέσα στο πλαίσιο της αναζήτησης του συνεχώς μεγαλύτερου κέρδους, έχει κάποια στοιχεία που μπορούν να βρουν απήχηση σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, πολύ μεγαλύτερο ίσως από αυτό που εκφράζει τώρα η παραδοσιακή Αριστερά.

Σε περίπτωση εφαρμογής της θεωρίας της αποανάπτυξης τι θα συμβεί με το έλλειμμα και το χρέος;

Εκεί έγκειται η παράνοια του καπιταλιστικού συστήματος. Δίνει δάνεια στους ανθρώπους με τη λογική ότι θα μπορέσουν να τα ξεχρεώσουν στο μέλλον. Από μόνο του το σύστημα υποθέτει και επιβάλλει ότι στο μέλλον πρέπει να υπάρχει περισσότερος πλούτος. Αυτό είναι παρανοϊκό. Η γη είναι πεπερασμένη. Δεν μπορούμε να φανταζόμαστε και να υποθέτουμε ότι επ’ αόριστον θα είμαστε όλο και πιο πλούσιοι και θα μπορούμε να ξεπληρώνουμε τους τόκους του παρελθόντος. Είναι φανερό ότι από μόνο του το σύστημα έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση. Κάποιες χώρες δεν μπορούν πλέον να ξεπληρώσουν τα δάνεια που πήραν στο παρελθόν προκειμένου να έχουν ένα φυσικό ρυθμό ανάπτυξης. Η Ελλάδα μόνη της δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αυτό είναι δεδομένο. Πρέπει να υπάρξει μια σύμπνοια μεταξύ χωρών και για να γίνει αυτό πρέπει να δημιουργηθεί ένα μεγάλο κοινωνικό κίνημα που να ζητά την υλοποίηση της θεωρίας της αποανάπτυξης. Αν πάντως μιλάμε σε πρακτικό επίπεδο, αναφορικά με το έλλειμμα και το χρέος, σίγουρα αυτό σημαίνει άρνηση πληρωμών. Αυτό, όμως δεν μπορεί να γίνει από την Ελλάδα, πρέπει να γίνει μια συνεργασία μεταξύ των χωρών που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και συντονισμένα θα αρνηθούν να πληρώσουν τα χρέη που σωρευτήκαν στο παρελθόν. Φυσικά αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα στο τραπεζικό σύστημα, μεγάλο πρόβλημα γι’ αυτούς που έχουν αποταμιεύσεις – το οποίο θα είναι και άδικο γιατί αυτοί που δεν ξόδεψαν στο παρελθόν θα κινδυνεύσουν να χάσουν τα χρήματά τους – αλλά όλη αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει με χειρισμούς και τρόπους που να είναι δίκαιοι. Να θέσει το κράτος ως προτεραιότητα να υποστηρίξει τους μικροκαταθέτες ώστε να μη χάσουν τα χρήματά τους και οι (υπερ)μεγαλοκαταθέτες να επωμιστούν μέρος αυτής της αλλαγής προς μια νέα κατάσταση. Επιπλέον, από τη στιγμή που το κράτος καταφέρει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό - και που δεν είναι μακριά από αυτό - δεν θα χρειάζονται παραπάνω δάνεια οπότε από κει και πέρα μιλάμε για την αποπληρωμή των προηγούμενων χρεών. Εκεί υπάρχει τρόπος να πούμε ότι αρνούμαστε να τα πληρώσουμε και δεν θέλουμε και δάνεια στο μέλλον, ότι δεν μας ενδιαφέρει πια αυτή η λογική του συνεχούς δανεισμού. Εξάλλου ο προϋπολογισμός είναι τόσο υψηλός εξαιτίας της μανίας των μεγάλων επενδύσεων, πχ.fast track και Ολυμπιακοί Αγώνες που γίνονται στο όνομα της ανάπτυξης και στις οποίες σπαταλάται πάρα πολύ δημόσιο χρήμα με πολύ μικρά κοινωνικά οφέλη. Η λογική της αποανάπτυξης στηρίζεται στο πως θα κάνουμε τα πράγματα πιο απλά, με πιο φθηνό τρόπο και μεγαλύτερο κοινωνικό όφελος.

Ένα παράδειγμα;

Υπάρχει το παράδειγμα της Κούβας. Δεν τρέφω κάποιον θαυμασμό για το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας αλλά μπορούμε να πάρουμε κάποια παραδείγματα από εκεί. Η Κούβα έχει από τα καλύτερα εκπαιδευτικά και συστήματα δημόσιας υγείας στον κόσμο. Το επίπεδο θνησιμότητας στην Κούβα είναι το ίδιο με αυτό των ΗΠΑ. Οι δημόσιες δαπάνες όμως είναι κατά πολύ μικρότερες. Γιατί; Γιατί πηγαίνουν εκεί που χρειάζεται. Υπάρχουν δημόσιοι γιατροί, αποκεντρωμένα, που παρακολουθούν την υγεία των οικογενειών με τις οποίες είναι επιφορτισμένοι. Δεν χρειάζονται απίθανα μηχανήματα και νοσοκομεία για να προσφέρεις δημόσια υγεία στον πληθυσμό σου. Η δημόσια υγεία μπορεί να είναι και πολύ φθηνή αν επιλέξεις τον δρόμο που επενδύει στον ανθρώπινο κι όχι στον τεχνολογικό παράγοντα. Αντιθέτως στην Ελλάδα επενδύουμε σε καινούρια νοσοκομεία και μηχανήματα, μετά λέμε ότι εκτοξεύονται οι δαπάνες στη δημόσια υγεία και ταυτόχρονα έχουμε κι ένα από τα χειρότερα συστήματα στην Ευρώπη. Αυτή είναι η λογική της αποανάπτυξης. Όχι να γυρίσουμε πίσω ή να επιστρέψουμε στην εξοχή αλλά το πώς να κάνουμε τα πράγματα με πιο απλό και φθηνότερο τρόπο μειώνοντας τη λογική της αγοράς, του κέρδους και του χρήματος σε όλες τις πλευρές της ζωής.

Μιλάτε επίσης για επαναπροσδιορισμό της έννοιας της απασχόλησης…

Μια από τις βασικές προτάσεις στα πλαίσια της θεωρίας της αποανάπτυξης η οποία δεν είναι καινούργια, είναι η μείωση του ωραρίου. Είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτά που συζητάμε τώρα δηλαδή να μειώσουμε τα όρια συνταξιοδότησης ή να δουλεύουμε παραπάνω αυξάνοντας όλο και περισσότερο την παραγωγή. Στα πλαίσια της θεωρίας της αποανάπτυξης πρέπει να εργαζόμαστε λιγότερο. Όπως παλαιότερα ο χρόνος εργασίας μειώθηκε από το 12ωρο και τις επτά ημέρες στην εβδομάδα στο γνωστό 40ωρο ανά εβδομάδα έτσι και τώρα υπάρχει η δυνατότητα να μειωθεί ακόμη παραπάνω ο χρόνος εργασίας. Το «New Economics Foundation» στην Βρετανία, ένα αρκετά σημαντικό think tank με απήχηση στην αγγλική πολιτική και κοινή γνώμη έχει ξεκινήσει μια καμπάνια για 21ώρες μισθωτής εργασίας την εβδομάδα. Με την απελευθέρωση από τη μισθωτή εργασία θα έχουμε πολύ περισσότερο χρόνο για να επενδύσουμε στις κοινωνικές σχέσεις, την οικογένεια και τη συμμετοχή μας στα κοινά. Θα υπάρχει χρόνος που θα μπορεί να διοχευτευθεί σε μη αναπτυξιακά ή μη προσοδοφόρα πράγματα. Τι κάνει η ανάπτυξη; Πράγματα που κάποτε συνέβαιναν στο σπίτι, όπως η φροντίδα των παιδιών, η εκπαίδευσή τους, το καθάρισμα του σπιτιού και δεν είχαν αξία στην οικονομία της αγοράς όλα αυτά έχουν πλέον μεταφερθεί στην οικονομία της αγοράς. Πλέον πληρώνουμε για να μας καθαρίσουν το σπίτι, πληρώνουμε για την εκπαίδευση των παιδιών σε ιδιωτικά σχολεία ή φροντιστήρια. Όλα αυτά πλέον μετρώνται σαν ανάπτυξη του ΑΕΠ και σαν αύξηση της απασχόλησης. Αν όμως το σκεφτούμε σε πραγματικούς αριθμούς, ούτε η απασχόληση έχει πραγματικά αυξηθεί, ούτε η οικονομία έχει βελτιωθεί. Η πρόταση δεν είναι μείωση του χρόνου μισθωτής εργασίας υπό μια έννοια υποαπασχόλησης ή ελαστικής εργασίας, γιατί αυτή είναι μια κριτική επί της θεωρίας της αποανάπτυξης που ασκείται συχνά και εξ αριστερών. Αντίθετα θα υπάρξει η ευκαιρία να δουλέψουν κι αυτοί που είναι άνεργοι. Εφόσον θα δουλεύουμε όλοι λιγότερες ώρες θα υπάρχει περισσότερη εργασία. Φυσικά υπάρχει ένα οικονομικό αντίκτυπο. Οπότε είναι απαραίτητη μια αναδιανομή. Οι έχοντες θα πρέπει να πληρώσουν ένα βασικό σύστημα ελάχιστης ασφάλειας για όλο τον κόσμο ώστε να μην υπάρχει το άγχος της εργασίας για την επιβίωση. Σε αυτή τη λογική μαζί με την πρόταση για μείωση του χρόνου εργασίας, υπάρχει και η πρόταση του βασικού εισοδήματος καθώς και μελέτες για το πώς θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί. Πρόκειται για ένα βασικό ελάχιστο εισόδημα το οποίο θα πληρώνει το κράτος ανεξαιρέτως για όλους τους πολίτες και θα τους εξασφαλίζει τουλάχιστον τα προς το ζην.

Ζήσε το μύθο σου... στη «Σκουπιδοχώρα»

Με συμβασιούχους υπό απόλυση και με ετήσιο τζίρο πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ στήνεται το μεγάλο πάρτι για τη διαχείριση των απορριμμάτων


Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΟΥΓΑΝΗ (Ελευθεροτυπία)

Ενώνει την Ανατολή με τη Δύση, παρέχει ξεχωριστή διαβίωση στους ιθαγενείς και μοναδικές εικόνες στους επισκέπτες. Η «Σκουπιδοχώρα» -«Garbageland» αγγλιστί- είναι το μεγαλύτερο θεματικό πάρκο της Ευρώπης και αναμφίβολα το μεγαλύτερο επίτευγμα του ελληνικού έθνους τα τελευταία χρόνια (μετά την υπογραφή του μνημονίου φυσικά).

Ολοι οι κάτοικοι της «Σκουπιδοχώρας» αναρωτιούνται πού στο καλό πάνε τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που πληρώνουν για δημοτικά τέλη. Ολοι οι κάτοικοι της «Σκουπιδοχώρας» αναρωτιούνται πού στο καλό πάνε τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που πληρώνουν για δημοτικά τέλη. Αναπτύσσεται κυρίως στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη όπου στέκουν αγέρωχες, ατελείωτες, οι οροσειρές των Σκουπιδιών. ....


Στις πολύχρωμες χειροποίητες πλαγιές τους οι κάτοικοι συμβιώνουν αρμονικά με παρεξηγημένα πλάσματα της φύσης, όπως ποντίκια και κατσαρίδες. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με το θεσπέσιο ιαματικό άρωμα που αποπνέουν εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών και συναντάς μόνο στους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων.

Ενα υπερθέαμα που κυριολεκτικά κόβει την ανάσα. Για να πραγματοποιηθεί χρειάστηκαν οι τιτάνιες προσπάθειες των δημοτικών αρχών των πόλεων καθώς και η αμέριστη στήριξη των κυβερνήσεων Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου.

Τον ιδιαίτερο ρόλο της δημοτικής αρχής του κ. Κακλαμάνη ανέδειξαν οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης με το πόρισμά τους. Εκεί μάθαμε ότι εδώ και πολλά χρόνια οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες στον τομέα καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων καλύπτονταν από συμβασιούχους έργου. Παράλληλα, μεγάλος αριθμός εργαζομένων έχει διατεθεί «μη νόμιμα» σε άλλες υπηρεσίες (π.χ. στο γραφείο του πρώην αντιδημάρχου καθαριότητας κ. Δημόπουλου).

Στη Θεσσαλονίκη του απερχόμενου δημάρχου κ. Παπαγεωργόπουλου από τα 78 οχήματα του δήμου λειτουργούν μόνο τα 20, αφού «ο δήμος δεν ενέκρινε κονδύλια για πετρέλαιο, ανταλλακτικά, ούτε καν για ΚΤΕΟ», όπως ενημερώνουν οι εργαζόμενοι.

Τις τελευταίες -μα κρίσιμες- πινελιές στον πίνακα της «Σκουπιδοχώρας» έβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Καιρό τώρα γνώριζε πως τόσο στην υπηρεσία καθαριότητας της Αθήνας (και άλλων δήμων) όσο και στις πύλες εισόδου του ΧΥΤΑ Φυλής δουλεύουν κυρίως συμβασιούχοι.

Προνομιούχοι όμηροι των 700-900 ευρώ, των οποίων η τρόικα και ο υπουργός Εσωτερικών, κ. Ραγκούσης, επιθυμούν τον γρήγορο και ολοκληρωτικό αφανισμό. Ηδη εκατοντάδες συμβασιούχοι του ΧΥΤΑ Φυλής εκδιώχθηκαν με το χαμόγελο στα χείλη και πλέον ανακαλούν μνήμες τεσσάρων έως οκτώ χρόνων δουλειάς στα νευραλγικά πόστα του ελληνικού κράτους. Αναμένεται η εξολόθρευση εκατοντάδων άλλων στον δήμο της Αθήνας, πάντα σε συνεργασία με τα δικαστήρια του έθνους.

Μια από τις ατραξιόν της «Σκουπιδοχώρας» είναι οι ιθαγενείς. Μη σας προβληματίζει που είναι στην πλειονότητά τους αμίλητοι, σκυθρωποί, καταθλιπτικοί, παντελώς αδιάφοροι για ό,τι συμβαίνει γύρω τους (τυπικός αναμεταξύ τους διάλογος: «Πήξαμε στα σκουπίδια». «Μακάρι να βρισκόταν κάποιος να πάρει με τις πέτρες τους πολιτικούς». «Καλύτερα να τα μαζεύουν οι ιδιώτες να τελειώνουμε»).

Υπάρχουν βέβαια και οι τσαντισμένοι. Οι αντιδραστικοί. Τελευταία πολλοί μαζεύτηκαν στην Κερατέα. Αρκετοί συγκρούονται με τα ΜΑΤ γιατί δεν θέλουν τα σκουπίδια στη γειτονιά τους.

Ορισμένοι γιατί ξέρουν ότι πουθενά σε όλη την Ευρώπη δεν κατασκευάζονται τέτοιες χωματερές (επισήμως ΧΥΤΑ). Αλλοι γιατί γνωρίζουν πως το μότο «κάπου δεν πρέπει να τα πάνε;» προκαλεί θυμηδία ανάμεσα στους σοβαρούς επιστήμονες.

Ολοι όμως οι κάτοικοι της «Σκουπιδοχώρας» οφείλουν να αναρωτηθούν πού στο καλό πάνε τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που πληρώνουν υποχρεωτικά -μέσω της ΔΕΗ- ως δημοτικά τέλη. Ισως γι' αυτό η κυβέρνηση προωθεί τη συμφωνία μεταξύ της Περιφέρειας και του Ενιαίου Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Αττικής (ΕΣΔΚΝΑ), μέσω της τεχνολογίας της βιοξήρανσης, ώστε τουλάχιστον στην Αττική να καταλήξουν μόνο σ' έναν, τον διάσημο Εθνικό Εργολάβο που κανείς ποτέ δεν λέει τ' όνομά του (όμιλος Μπόμπολα). Ο τζίρος της διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής θα αγγίξει τα 5,5 δισ. ευρώ για τα επόμενα 25 χρόνια....